Novogodišnji koncert Prvog beogradskog pevačkog društva, Magdalina Paunović
Novogodišnji koncert Prvog beogradskog pevačkog društva održan je 14. januara 2026. godine u Kolarčevoj zadužbini. Dirigent starijeg hora bio je Bojan Stojčević, dok je Radmila Knežević vodila dečiji hor. Kao solisti nastupili su: sopran Ana Cvetković Stojnić, tenor Marko Živković i bas Đorđe Tomić. Prvo beogradsko pevačko društvo je jedan od najstarijih horova u Srbiji, osnovan 14. januara 1853. godine u Beogradu.
Dolaskom mladog dirigenta Bojana Stojčevića na čelo hora 2024. godine hor ulazi u novu fazu, sa osveženim interpretativnim pristupom i značajnim prilivom mladih pevača. Na novogodišnjem koncertu to se jasno čulo: zvuk ansambla je stabilniji i živahniji, a istovremeno zadržava ozbiljnost i tradiciju zahvaljujući iskustvu starijih članova koji i dalje aktivno oblikuju interpretaciju i čuvaju prepoznatljiv identitet društva.
Koncert je otvoren kompozicijom Oče naš Stanislava Biničkog koji je i sam nekada vodio ovaj hor, a već na početku moglo se čuti izuzetno usklađivanje pevača i dirigenta. Nakon toga usledila je kompozicija Angel vopijaše Pavela Česnokova za solo sopran i hor koju je izvela Ana Cvetković Stojnić, a potom Pokajnička molitva Vladimira Milosavljevića u izvođenju Đorđa Tomića. Solistički deo je u pojedinim trenucima bio tiši nego što bi bilo poželjno, te se slabije izdvajao u odnosu na hor. Prvi blok završen je nezaobilaznim Mokranjcem, gde su izvođači izveli Petnaestu rukovet sa solistom Markom Živkovićem. Posebno se u ovom delu istakla dirigentska veština Bojana Stojčevića, vidljiva kroz jasno postavljene ritmičke konfiguracije, izražajnu preciznost i pažnju prema različitim karakterima stavova.
U nastavku koncerta nastupio je dečiji hor, kojim je dirigovala Radmila Knežević. Interpretativno, nastup je ostavio slabiji utisak, pri čemu se kao najuspelije izdvojilo izvođenje kompozicije Molitva Vladimira Đorđevića. Nastavak njihovog programa bio je prijemčiv publici, posebno kroz izvođenje dela Pobednapesma Sv.Nikolaja Srpskog i Oj Kosovo, Kosovo Ljube Manasijevića, koja su uspela da podignu publiku i podstaknu njen emotivni angažman. Za posebnu pohvalu bila je instrumentalna pratnja koju su izvele tri devojčice iz hora značajno obogativši ukupni utisak izvođenja.
Iznenađenje večeri predstavljao je zajednički nastup oba dirigenta koji su izveli instrumentalno delo – transkribovanu kompoziciju Drage uspomene Vladimira Đorđevića na violončelu i klaviru. Izvođenje je većinski bilo skladno i precizno, uz manja ritmička i intonativna odstupanja u deonici violončela što nije umanjilo utisak. Naprotiv, ovaj nastup bio je dodatni pokazatelj svestranosti i muzikalne spremnosti dirigenata ovog društva.
Nakon toga hor je ponovo izašao na scenu i izveo dela Bogorodice Djevo Sergeja Rahmanjinova i Blagoslovi duše moja Gospoda Petra Dineva. U izvođenju kompozicije Bogorodice Djevo intonacija je bila precizna, ali je izostalo dinamičko razvijanje koje bi doprinelo punijem i izražajnijem zvučnom obliku, dok je u Dinevljevom delu ansambl demonstrirao preciznu intonaciju i ritmičku sigurnost. Usledilo je izvođenje Spasi Bože ljude Tvoja Pavela Česnokova, koje je tradicionalno interpretirao Đorđe Tomić nakon višegodišnje pauze. Na samom kraju programa izvedeno je delo Blagoslovi duše moja Gospoda od Česnokova, koje je predstavljalo kulminaciju koncerta. Svi solisti, a posebno tenor i sopran, pokazali su izuzetnu tehničku i interpretativnu zrelost, opravdavši status vrhunskih izvođača u zemlji, dok je hor dokazao da je sposoban za zahtevnija dela koja izvodi gotovo savršeno.
Novogodišnji koncert Prvog beogradskog pevačkog društva potvrdio je da hor, uz očuvanje tradicije i ozbiljnosti, korača u novu eru. Pod vođstvom Bojana Stojčevića ansambl je dobio svežinu i energiju, ali i dinamičku i interpretativnu zrelost. Sinergija dirigenta, solista i ansambla stvorila je bogat i skladan zvučni izraz, pokazujući da hor, uz sve očuvane vrednosti i tradiciju, uspešno prima novi duh i potencijal.
