Srđan Teparić - Muzički limbo

Ispovest kao strategija: Analiza solo albuma Davida Damiana Funny Little Fears, autor Milica Mihajlović

Post author:Srđan Teparić
Post published:March 26, 2026
Post category:Studentski radovi
Post comments:0 Comments

Solo album Funny Little Fears Damijana Davida može se čitati kao simptom jednog šireg fenomena savremene pop kulture. Umetnikov put, od evrovizijske zvezde do individualnog autora koji nastoji da prevaziđe format spektakla i izgradi lični, dugoročno održiv umetnički identitet, deluje promišljeno i odlučno. Ipak, važno je naglasiti da je njegova pozicija znatno kompleksnija nego što se to na prvi pogled može uočiti. Za razliku od klasičnih evrovizijskih karijera, koje se često iscrpljuju u reprizi pobedničke formule,

Arcadi Volodos Photo: Marco Borggreve

Fenomen Volodos: Između tehničkog savršenstva i čiste logike, muzička kritika Milene Pešić (4. februar 2005)

Post author:Srđan Teparić
Post published:March 25, 2026
Post category:Podsećanja
Post comments:0 Comments

Najnoviji šampion sveta u sviranju na klaviru zove se Arkadij Volodos a ono što on radi moglo bi se nazvati probijanjem zvučnog zida u muzici. Na dan sedamdeset treće godišnjice svog postojanja, Velika dvorana Kolarčeve zadužbine, čiji vremeplov je natovaren uspomenama na muziciranje preko hiljadu ansambala i horova, pet stotina dirigenata i oko pet hiljada solista, bila je domaćin ovom mladom pijanisti čija frapantna tehnika sviranja prevazilazi poznate rekorde muzičke atletike. Ali, na sreću, ne završava se samo na tome.

Tvrđava unutrašnje slobode Poline Osetinske, 18. III 2026.

Post author:Srđan Teparić
Post published:March 24, 2026
Post category:Muzičke kritike
Post comments:0 Comments

Granice između fikcije i života kod nekih umetnika kao da postaju amblem njihovog postojanja — jedini mogući umetnički kredo. Biografija ruske pijanistkinje Poline Osetinske govori o potrebi za slobodom, empatiji i protivljenju represiji. Posledice njenih otvorenih istupa u Rusiji jesu da, za razliku od nekih drugih umetnika, ona u sopstvenoj zemlji ne može da nastupa. Njena karijera odvija se izvan granica domovine, ali ipak, za razliku od mnogih drugih, odlučila je da sa porodicom i dalje živi u Moskvi, pretvarajući tako sopstvenu svakodnevicu u svojevrsnu unutrašnju emigraciju.

Konceptualno putovanje Olge Biserčić: Od Vitakera do Vujića, 13. III 2026.

Post author:Srđan Teparić
Post published:March 17, 2026
Post category:Muzičke kritike
Post comments:0 Comments

Poslednji koncert Hora Radio televizije Srbije bio je konceptualan i pratio je unutrašnji put individue prema duhovnom preobražaju. Program je osmislila Olga Biserčić, dirigent hora. Ceo događaj odigrao se u akustičnom prostoru crkve Uznesenja Blažene Djevice Marije na Neimaru, što je doprinelo meditativnoj atmosferi i zvučnoj punoći neophodnoj za poniranje u unutrašnjost bića.

Plastika zvuka i oslobođena metrika: Trijumf koherentnosti u Beogradskoj filharmoniji, 6. III 2026.

Post author:Srđan Teparić
Post published:March 9, 2026
Post category:Muzičke kritike
Post comments:0 Comments

Dobro koncipiran program pratio je i poslednji nastup Beogradske filharmonije pod dirigentskim rukovodstvom Hauarda Grifitsa. Hipnotišuću muziku Arva Perta, zamenila je oštra burleska klavirskog koncerta Bendžamina Britna kojeg smo mogli da čujemo u tumačenju izvrsnog britanskog pijaniste Stivena Ozborna. Drugi deo događaja bio je rezervisan za Simfoniju broj osam Antonjina Dvoržaka u kojoj je Grifits uspeo da prikaže ansambl u svom najboljem mogućem izdanju.

Beogradska filharmonija i antologija srednjoevropskog duha, 20. II 2026.

Post author:Srđan Teparić
Post published:February 23, 2026
Post category:Muzičke kritike
Post comments:0 Comments

Poslednji koncert Beogradske filharmonije tematski je bio koherentan, pa je program naginjao ka narodnom stvaralaštvu, ka bajkovitom i humorističkom narativu. Til Ojlenšpigel Riharda Štrausa priča je o dogodovštinama jednog šaljivdžije; Bajke Vaclava Trojana donele su lirski tretiran humor duboko ukorenjen og u folklornoj tradiciji; Mađarske skice Bele Bartoka mogle bi da se okarakterišu kao izuzetan primer etnomuzikologije primenjene u koncertnoj dvorani; svita Hari Janoš Zoltana Kodaja, poput Tila Ojlenšpigela, donela je neverovatne izmišljene priče ratnog veterana koji je sam uspeo da pobedi Napoleonovu vojsku.

Trajanje: lirika van vremena, Galerija SANU, 12 II 2026.

Post author:Srđan Teparić
Post published:February 16, 2026
Post category:Muzičke kritike
Post comments:0 Comments

Program koncerta na kome su nastupili Strahinja Radoičić flauta, Anđelina Nikolić, violončelo, Jelena Tutić, harfa, Milorad Balić, vibrafon i Dimitrije Nikolić, klavir, bio je fokusiran na liriku iskazanu kroz mnoštvo različitih načina, poput dubokog uzdisaja koji zaista može da ukazuje na trajanje, što je bio i naziv događaja. Kombinacija vazdušaste flaute, kristalnog zvuka vibrafona i harfe i stabilno utemeljenih, „zemljanih“ instrumenata violončela i klavira, zahtevala je postepeno uranjanje u poimanje vremena i prostora koje u potpunosti stoji izvan svakodnevnice.

Kultura zvuka nasuprot spoljašnjim efektima: pijanizam Konstantina Emeljanova, 7. II 2026.

Post author:Srđan Teparić
Post published:February 9, 2026
Post category:Muzičke kritike
Post comments:0 Comments

Niz mladih ruskih pijanista koji su održali resitale u Velikoj sali Kolarčeve zadužbine, nastavio se sa Konstantinom Emeljanovim dobitnikom treće nagrade na takmičenju Čajkovski u Moskvi 2019. godine. U programu beogradskog koncerta mogli smo da pročitamo da je reč o „tihoj superzvezdi“ koja neguje „kulturu zvuka“. I zaista, njegova pojava odiše skromnošću, a pristup interpretaciji u najširem smislu karakteriše transparentnost koja se ogleda u jasnom izdvajanju glasova, kontroli zvuka i smernosti pokreta tela.

Živa sinergija zvuka: Tijana Bogićević u studiju „Treći rog“, Anđela Pavlović

Post author:Srđan Teparić
Post published:February 4, 2026
Post category:Studentski radovi
Post comments:0 Comments

Koncert Tijane Bogićević snimljen je 14. februara 2023. godine u studiju Treći rog u Novom Sadu. Izvedeno je devet pesama sa njenog drugog studijskog albumu, sa izuzetkom pesme Hram koja mu ne pripada. Ovaj koncert predstavljao je spoj jednostavnosti izraza sa jedne i živog umetničkog spektakla sa druge strane. Umesto specijalnih efekata, ovaj spektakl su obeležili glas, instrumenti i iskrena emocija. Autori pesama pretežno su Aleksandra Milutinović i Dušan Alagić u čijem studiju su nastajale ideje eksperimentisanja sa aranžmanima i dodavanjem instrumenata. Značajnu ulogu su imale bariton akustična i rezonator gitara, kao i dodati gudači, električna harfa, saksofon i zvuk orgulja u pojedinim numerama. Na samom snimanju, prema rečima pevačice, najveći izazov je predstavljalo postizanje balansa između gudačkog kvarteta i bubnja, te su zbog toga jedino gudači snimljeni posebno da bi zatim bili spojeni u živi tejk benda.

Novogodišnji koncert Prvog beogradskog pevačkog društva, Magdalina Paunović

Post author:Srđan Teparić
Post published:February 4, 2026
Post category:Studentski radovi
Post comments:0 Comments

Novogodišnji koncert Prvog beogradskog pevačkog društva održan je 14. januara 2026. godine u Kolarčevoj zadužbini. Dirigent starijeg hora bio je Bojan Stojčević, dok je Radmila Knežević vodila dečiji hor. Kao solisti nastupili su: sopran Ana Cvetković Stojnić, tenor Marko Živković i bas Đorđe Tomić. Prvo beogradsko pevačko društvo je jedan od najstarijih horova u Srbiji, osnovan 14. januara 1853. godine u Beogradu.